Christian Hermans - Egchel

Tot haar 30e had deze Egchelse een leven dat ze zelf beschrijft als het klassieke huisje-boompje-beestje. Alles leek te gaan zoals het hoort te gaan, volgens het ideaalbeeld dat velen hebben althans. Toch was ze ongelukkig en besloot daarom een andere afslag op haar levenspad in te slaan. Haar leven veranderde drastisch. Inmiddels vertaalt ze de levenslessen die ze zelf leerde naar de praktijk, door anderen te helpen en te coachen in hun zoektocht naar een zo waardevol mogelijk leven. Deze week wordt Christian Hermans (65) uit Egchel geplukt.

Christian werd als bakkersdochter geboren in een warm Kessels nest. "Thuis was ik de oudste van vier kinderen. Al vroeg was ik vaak aan het helpen in de bakkerij van mijn ouders. Ik weet eigenlijk niet anders dan dat ik bij pap broodjes in stond te pakken en de broden mocht snijden", vertelt ze. Op jonge leeftijd liep ze een man tegen het lijf waarmee het klikte. Van het één komt het ander en op haar 20e stapten ze in het huwelijksbootje. "Ik was natuurlijk nog jong, maar mijn leven verliep zoals het volgens het boekje hoort te verlopen. We kregen een dochter en een zoon en mijn man was een geweldige vader voor onze twee kinderen. Naarmate ik ouder werd, merkte ik dat ik steeds minder gelukkig werd, maar ik kon toen nog niet uitleggen waarom dat voor mij zo voelde." Er brak een verdrietige periode aan, waarin Christian worstelde met het vinden van een oplossing. "In een jaar tijd viel ik 13 kilo af. Het was een ochtend in mei, ik was op dat moment 30 jaar, waarop ik volledig rustig en helder wakker werd en de scheiding in gang heb gezet."


Terugkijkend was het een keerpunt in haar leven. "Toen begon mijn eigen ontwikkeling. Mijn bewustwording." Toch duurde het nog even voor haar leven écht een vlucht nam, zoals ze het zelf zegt. "In 2012 kreeg ik te maken met een fikse burn-out. Ik kwam in mijn zoektocht naar hulp uit bij een psycholoog die me kennis liet maken met het talentenspel." Christian heeft uiteindelijk veel aan het hulpmiddel, waarbij aan de hand van archetypen op zoek wordt gegaan naar de missie van de ziel. "Het komt er op neer dat ieder mens bij de geboorte twaalf talenten mee heeft gekregen die helpen bij het volbrengen van de levensmissie. Op gevoel ga je uitzoeken welke talenten van jou zijn. Het gaat om vaardigheden en eigenschappen. Mijn twaalf talenten hebben een plek gekregen op mijn levensboom. Zo ontdekte ik bijvoorbeeld dat ik het talent 'de pelgrim' had." Een vriendin van Christian liep niet veel later de pelgrimstocht naar Santiago de Compostella en dat wakkerde die specifieke interesse verder aan. "Op bezoek bij een vriendin in Duitsland liet ik de pelgrimstocht naar Santiago vallen. Ze had toevallig een boek liggen dat daarover ging. Ik las het en wist daarna zeker: dat wil ik ook. Wekelijks ging ik oefenen met een vriendin om de nodige kilometers in de benen te krijgen. Het waren heerlijke dagen, waar ik iedere keer naar uitkeek. Uiteindelijk heb ik de tocht gelopen en wat ik daar beleefde en leerde neem ik voor de rest van mijn leven mee. Achteraf is het jammer dat ik pas op latere leeftijd pelgrimstochten ben gaan wandelen." Het bleef niet bij wandelen alleen voor Christian. Ook uit hardlopen haalt ze veel plezier. "Na Santiago de Compostella volgden andere pelgrimstochten, maar op mijn 60e heb ik ook de 10 kilometer van de Venloop uitgelopen. Stilzitten kan ik niet", vertelt ze met een lach.


Christian heeft de stellige overtuiging dat er voor eenieder van ons een levenspad is uitgestippeld, maar dat we zelf bepalen welke afslagen we nemen om tot het eindpunt te komen. Zelf nam ze tijdens haar leven een aantal keren een omweggetje, om te komen waar ze wilde zijn. Dat gold niet alleen bij de scheiding van haar eerste man. "Na een tijdje alleen te zijn geweest, ben ik in 2000 hertrouwd. Helaas liep dat huwelijk in 2017 onverwachts spaak. Om de zinnen te verzetten, besloot ik met een vriendin op vakantie te gaan." De vraag was alleen waar de reis naartoe zou gaan. "Het moest in ieder geval een warm land zijn", vertelt Christian. De keuze valt op Gambia. Het blijkt wederom een belangrijk ijkpunt in haar leven. "Tijdens dat eerste verblijf vertelde een Gambiaan me over zijn dorp en zijn droom om er een school te verwezenlijken. Zijn verhaal liet me niet meer los. Enkele maanden later ben ik teruggegaan en ben ik gaan kijken naar de locatie waar hij het over had. Ik zag hoe belabberd de toestand er was. Daar wilde ik me sterk voor maken. Er bleek een stichting in Nederland (Primaplan, red.) met hetzelfde doel. We legden contact en er volgde een intensieve samenwerking", legt Christian uit. Ze ging aan de slag en boorde al haar contacten aan om spullen als kleding en andere gebruiksvoorwerpen in te zamelen voor de lokale schooljeugd. Verpakt in bananendozen werden ze naar Gambia verscheept. "Inmiddels is de school gerealiseerd, met hulp van heel veel weldoeners. In 2021 hebben we met de stichting de school overgedragen aan de overheid."

TK Het heeft ervoor gezorgd dat Christian een sterke band opbouwde met het Afrikaanse land. Een kamer in haar huis is in Afrikaanse sferen ingericht en ze vloog inmiddels een keer of tien op en neer. "Inmiddels staat het werk met de stichting op een wat lager pitje, maar mijn garage staat nog vol met spullen die binnenkort richting de school verscheept worden." Tegenwoordig gebruikt Christian, die gezegend is met twee kleinkinderen en in dat kader regelmatig als oppasoma wordt ingezet, haar levenservaringen om anderen te helpen. "Ik ben omgeschoold van administratief werk naar hulpverlener, en sinds 2014 werk ik zelfstandig als coach. Daar komen mijn eigen levenservaringen enorm bij van pas", legt ze uit. Ze blijft haar kennis op dat gebied bijspijkeren aan de hand van cursussen, ook nu haar pensioen steeds dichterbij komt. "Je bent nooit te oud om te leren en te ontwikkelen. Onlangs heb ik nog een cursus ACT afgerond. Dat is een vorm van gedragstherapie die gaat over actie ondernemen. Wijze lessen die ik nu in de praktijk breng. Met die handvaten help ik mensen om weer regie over het eigen leven te krijgen." TK Hoewel Chrstian alweer enkele jaren zonder levenspartner is, verveelt ze zich geen seconde. "Daar heb ik teveel voor om handen. Mijn kleinkinderen natuurlijk, maar ook hobby's als hardlopen en tuinieren." Binnenkort lijkt er meer ruimte te komen voor dat soort activiteiten, want op 6 december 2023 gaat ze namelijk met pensioen. "Dan heb ik er vijftig jaar werken op zitten. Om dat te vieren zou ik graag de Camino Primitivo wandelen. De zwaarste route van 350 kilometer. Die pelgrimstocht wordt qua moeilijkheidsgraad vergeleken met het beklimmen van de Mount Everest, vanwege de vele hoogteverschillen." Het is een ambitieus plan, maar tekenend voor de levenslust van Christian. "Leeftijd is maar een getal." Na een turbulente start heeft ze haar leven volledig op de rit. Ze bewandelde daarbij een levenspad dat vol afslagen zat. En wie weet, misschien neemt ze binnenkort nog eens een zijweggetje. Als het op de liefde aankomt bijvoorbeeld. "Stiekem hoop ik dat er nog een partner voor me weggelegd is. Het feit dat ik alleen ben weerhoudt me nergens van, maar met z'n tweetjes zouden veel dingen nog leuker zijn."

Tekst en beeld: Jelle van Hees