Druk op Maasbreese huisartsen groeit

De druk op huisartsen groeit al lange tijd, zo geeft huisarts Ramon Aendekerk aan. De dokter met praktijk in Maasbree begon in 2002 en zag door de jaren heen veel zaken veranderen. Zo verschoof veel zorg van ziekenhuizen naar huisartsen. Verder zijn er allerlei initiatieven gaande in Maasbree die zorgen voor een tijdelijke of permanente stroom aan patiënten voor de huisartsenpraktijk.

"Na een opname in het ziekenhuis worden patiënten tegenwoordig veel sneller naar huis gestuurd vanuit het ziekenhuis", vertelt Aendekerk. "De nazorg wordt nu door ons gedaan, net als een groot deel van de chronische zorg voor mensen met bijvoorbeeld longziektes, hart- en vaataandoeningen en suikerziekte. Ook mensen met psychische klachten en kwetsbare ouderen die langer thuis blijven wonen kloppen bij de huisarts aan."

Het werk stapelt zich op. "Bij De Fabriek komen straks zo'n 28 mensen met dementie wonen. Een hartstikke goed initiatief, maar als dat mensen zijn die voorheen niet in Maasbree woonden, krijgen we er opnieuw kwetsbare patiënten bij die ook onze zorg nodig hebben. BreeBronne moet weer een echt vakantiepark worden. Dat zijn ruim vierhonderd plekken, dus al gauw ook weer duizend mensen die naar ons komen als ze problemen hebben."

De toename in patiënten is grotendeels afkomstig uit de arbeidsmigrantenhoek. Officiële cijfers ontbreken, maar alleen voor de grote locaties komt het totaal met De Flierenhof erbij op ruim 1.200 arbeidsmigranten. Daar zitten de kleine particuliere initiatieven niet bij. Aendekerk snapt volledig dat migranten naar Limburg komen om te werken en dat ze ook nodig zijn, maar hij denkt dat de gemeente niet in de gaten heeft hoeveel tijd de zorg kost voor de huisartsen. "De behandeling is lastig. Het begint ermee dat we vaak geen goed gesprek kunnen voeren door een taalprobleem. Hoe weet ik dan of iemand met spoed gezien moet worden of dat het best kan wachten tot morgen?”

Handen en voeten
Daarnaast spelen praktische zaken als het ontbreken van een identiteitskaart, verzekeringsgegevens en een medisch dossier. De taal blijft echter het grootste struikelpunt. "Als ik met handen en voeten begrepen heb dat iemand last heeft van zijn borst, hoe moet ik dan verder? Het kan een hartinfarct zijn, een longontsteking of gewoon een gescheurd spiertje. Kom daar maar eens achter. Met psychische klachten is dat al helemaal moeilijk." Daarbij komt dat de arbeidsmigranten pas op het allerlaatste moment naar de huisarts komen. "Hun eerste prioriteit is geld verdienen en daar hebben we ook alle begrip voor. Maar als ze naar de praktijk komen, gaan we er al vanuit dat het langer gaat duren dan normaal."

Tekst: Rob Dieleman