Onzekerheid over corona maakte einde aan wereldreizen

Flip Zegers en Bo Verhaegh zaten in Colombia toen het coronavirus het dagelijks leven overnam. Ze namen de benen naar Mexico, maar ook daar voelden ze zich niet op hun gemak. Hetzelfde geldt voor Semmy Claessens en Rick Voorter in Vietnam en Thailand. Beide stellen besloten hun reis af te breken en terug te keren naar Nederland.

Flip (27, Grashoek) en Bo (27, Helden) woonden samen in Egchel. Omwille van het avontuur zegden ze hun appartement op, namen ze ontslag en vertrokken ze vorig jaar september naar Zuid-Amerika. "We hebben een geweldige tijd gehad", vertellen de twee globetrotters. Er is echter wel een 'maar'. "We zijn nog lang niet klaar", vertelt Flip. "We gingen voor onbepaalde tijd en na een halfjaar is het nu al voorbij." Zodra het kan, vertrekken ze weer. "Onze droom is in duigen gevallen, maar niet voor altijd", vult Bo aan.

Op hun reis door Zuid-Amerika deden Flip en Bo al Chili, Peru, Ecuador, Bolivia en Colombia aan. In dat laatste land begonnen ze te merken dat het coronavirus een impact zou kunnen hebben op hun reis. "We lazen de berichten op de Nederlandse nieuwssites over het virus", vertelt Flip. "Het viel allemaal mee, maar van 7 tot en met 10 maart hadden we een vierdaagse hike waarbij we geen bereik hadden. Daarna was alles anders."

Vietnam
Aan de andere kant van de wereld, in Vietnam, merkten Semmy Claessens (28, Beringe) en Rick Voorter (29, Helden) ook niet heel veel van de restricties die overal werden ingevoerd. Hun reis, die tot 17 april zou duren, begon in november met drie maanden in Zuid-Amerika, waarna ze 1 februari de oversteek maakten naar Azië. "In Vietnam was er niks aan de hand eigenlijk", vertelt Semmy. "We zijn nog tot in Noord-Vietnam geweest tegen de grens met China aan", vult Rick aan. "Pas toen we in het zuiden waren, merkten we iets van onrust."

Ze werden geweigerd door een busmaatschappij omdat ze Nederlands waren en even later kwam het nieuws dat hun hostel gesloten zou worden. "We gingen naar het vliegveld om te kijken hoe erg het was en daar bleek tachtig procent van alle vluchten geannuleerd te zijn", vertelt Rick. "Toen dachten we: we moeten hier weg." Ze lazen dat in Thailand nog niks aan de hand was, dus werd dat de nieuwe bestemming. Voor eventjes dan.

"Daar was in het begin niks aan de hand", vertelt Semmy. "De mensen waren heel erg relaxed en je merkte niks." Totdat de pubs en kroegen sloten, Bangkok richting een lockdown ging en een eiland gesloten werd. "We hebben toen op twee gedachten gehinkt", vertelt Rick. "We kunnen hier de crisis uitzingen op een prachtig eiland met dertig graden of teruggaan naar Nederland. Blijven zou voor veel onzekerheid zorgen. Wat als we ziek worden? Hoe zit het met eten op het eiland? Hoe lang gaat dit duren? Dus gingen we terug."

Colombia
Toen Bo en Flip merkten dat Colombia niet het veiligste land is om in te verblijven tijdens een crisissituatie besloten ze om de vlucht naar Mexico met acht dagen te vervroegen. "We zaten in verschillende appgroepen en daarin kwamen de wildste verhalen over Colombia voorbij. Politie die hostels binnenviel, toeristen die werden aangevallen, dat soort dingen. Onze vlucht omboeken lukte na drie uur bellen met de vliegmaatschappij niet, waarna we besloten om naar het vliegveld te gaan om daar een vlucht te boeken."

De twee waren in Cartagena en wilden naar Cancún in Mexico. Bij aankomst op het vliegveld bleek dat ze niet de enige waren die snel weg wilden. "Er stond een enorme rij bij de vliegmaatschappij. We hebben zes uur in die rij gestaan en toen we vooraan stonden, wisten we nog steeds niet wat we gingen doen." Ze vonden een vlucht via de hoofdstad van Colombia, Bogotá, naar Cancún en pakten de kans met beide handen aan.

"Eenmaal in Mexico merkten we eigenlijk niks meer", vertelt Bo. "Het vliegveld was leeg, maar voor de rest was er geen paniek. In het hostel was wel duidelijk dat andere reizigers toch niet zo relaxed waren als wij. Iedereen was bezig met een terugvlucht." Ondanks het mooie weer en het zwembad bij het hostel, besloten Bo en Flip hun wereldreis toch maar voortijdig af te breken. "Dat gaf wel rust", aldus Bo. "We hadden zoveel ideeën gehad over ergens een maandje blijven en de crisis door te komen, maar er was te veel onzeker. Misschien duurt het wel drie of vier maanden. Nu hadden we een beslissing genomen en was er duidelijkheid."

Via Moskou
In Thailand hadden Semmy en Rick ook de keuze gemaakt om terug te keren. Het volgende probleem diende zich toen aan: hoe? "We hadden een vlucht staan vanuit de Filipijnen naar Schiphol", vertelt Semmy. "We hebben geprobeerd die vliegmaatschappij te bereiken, maar dat lukte niet. Toen hebben we moeten besluiten een nieuwe vlucht te boeken." Dat ging eigenlijk vrij makkelijk. Rick: "Bizar genoeg vlogen de Russische maatschappijen wel nog. De hele wereld zit dicht, maar in Rusland kan nog alles." De reis via Moskou verliep dan ook zonder problemen.

Controles
Hoe groot de paniek in de media en in andere landen was, des te minder was er iets van te merken in het vliegtuig en op Schiphol, zo vertellen beide stellen. "Het vliegtuig zat bomvol", vertelt Bo over de vlucht die zaterdag 21 maart in Nederland landde. En zoals ook Semmy en Rick aangeven, werd op Schiphol niet gecontroleerd. "Iedereen kon gewoon doorlopen. Raar als je kijkt naar hoe hysterisch het hele land is." Semmy en Rick kwamen op maandag 23 maart weer thuis.

Bo heeft geen baan en Flip is zzp'er. Ze weten nog niet of ze de komende maanden weer aan het werk kunnen of opdrachten krijgen. Wel is zeker dat ze hun reis gaan vervolgen. "Als Australië eerder open is dan Midden-Amerika gaan we daarheen. Anders vervolgen we onze reis in Mexico." Ook voor Semmy en Rick is het de komende tijd wat onzeker. Semmy nam ontslag, Rick kon in principe terugkeren bij zijn baas. "Al is alles onzeker nu met de huidige situatie. De komende dagen gaan we overleggen en bekijken wat we gaan doen." Gaan ze de maand reizen die nog over was, nog inhalen? "We willen nog heel graag naar de Filipijnen, dus dat staat wel nog op de planning. Wanneer precies weten we nog niet. Eerst die sores maar eens achter de rug hebben."/ Tekst: Rob Dieleman Beelden: privéfoto's Semmy en Rick (grote foto), Bo en Flip (inzetje).