Geplukt: Yvonne Cup

Ze staat positief in het leven, wat zijn weerslag heeft op haar kunst. Op die manier maakt ze de wereld een stukje mooier. Deze keer plukt HALLO kunstenaar Yvonne Cup op haar carréboerderij op de Schafelt in Baarlo.

“Pas sinds 2004 woon ik hier in de buurtschap de Schafelt in Baarlo.”, vertelt Yvonne. “Deze carréboerderij ‘de Groëte Sjafelt’ was leenerfgoed van Kasteel de Berckt en leverde alle eten op het kasteel. Nu verbouw ik alleen wat groenten voor mezelf.

Ik kom oorspronkelijk uit Tegelen. Ook daar woonden we in een woonboerderij, maar dan midden in het centrum. We zijn een samengesteld gezin met vijf kinderen en wilden een nieuwe start maken. Toen we een nieuwe woning zochten zei ik: ‘Ik wil wel een carréboerderij’. Carréboerderijen zijn niet dichtbezaaid in Noord-Limburg, maar hier zitten we dan. Dit bewijst maar weer dat alles met elkaar te maken heeft. Ik ben scheppend bezig. Ik creëer m’n eigen werkelijkheid. En met de juiste intentie komt het ook op je pad.

Bommel van Dam
Ik ben altijd kunstenaar geweest. Als kind was ik al aan het knommelen en knutselen. Ik volgde bewust de lerarenopleiding in plaats van de kunstacademie. Daar moet je na één jaar een richting kiezen en daar zit je dan de rest van de opleiding aan vast. Ik wilde kunnen werken met elk materiaal waar ik me in kan uitdrukken. Op de lerarenopleiding leer je niet alleen teken- en schildertechnieken, maar ook omgaan met metaal, hout, fotografie, grafische vormgeving en druktechnieken.

Ja, ik heb wel voor de klas gestaan, op middelbare scholen in de omgeving. Het is mooi om iets te creëren, maar ook om dat over te dragen op anderen. Daarom organiseer ik nog steeds workshops en cursussen. Vijftien jaar lang werkte ik bij museum van Bommel van Dam in Venlo. Daar kwam de lerarenopleiding goed van pas. Wat ik daar deed, samen met een collega kunstenares, was uniek in Nederland. Schoolkinderen gaven we een rondleiding in het museum. In het verlengde van een bepaalde kunstenaar kregen ze een schilderopdracht. Dus stonden de kinderen met een schildersezel tussen de kunst.

Inmiddels werk ik al meer dan twintig jaar aan mijn eigen kunstwerken die ik permanent exposeer in Galerie Sjer in Belfeld. Daar ben ik ook werkzaam als galeriemedewerkster. Mijn man zorgt voor het logistieke deel. Hij brengt schilderijen en andere kunstobjecten rond bij particulieren, bedrijven en andere galerieën in binnen- en buitenland.

Liefde
Ik schilder vooral met acrylverf, maar werk ook met keramiek, brons en staal. Ik wil de wereld mooier maken. Ik ben positief ingesteld, probeer het beste in iedereen in te zien. Als kunstenaar ben ik bewust niet maatschappijkritisch bezig. Als je ergens aandacht aan schenkt, dan groeit het. Kijk naar een plant. Die groeit en draagt eerder bloemen als je hem positieve aandacht geeft. Dat is met alles. Als je aandacht geeft aan agressie, groeit het ook. Ik richt me liever op liefde in plaats van angst. Een thema dat ik graag gebruik is het hart. Hartenergie en leven vanuit het hart.

Dat is mijn positieve levensfilosofie: alles wat ik voel en ervaar, hoe ik met de dingen omga en hoe ik er naar kijk, heeft z’n reflectie in de schilderijen en beelden die ik maak. Een schilderij of beeld kan niks anders zijn dan een deel van mezelf, mijn werkelijkheid.

Creatief energetisch therapeut
Deze kijk op het leven breng ik niet alleen naar buiten via mijn kunst, maar ook rechtstreeks als creatief energetisch therapeut. Alles draait om het inzicht en het beteugelen van bepaalde gedachtenpatronen. Waar je je op richt dat wordt je. Je creëert je eigen dag, je creëert je eigen leven. De wereld verbeteren begint met je gedachten, dit is ons meest scheppende vermogen. Eerst is er de gedachte, dan komt de rest.

Je kunt boos reageren op ontwikkelingen die je niet aanstaan, zoals oorlog, maar dan draag je bij aan boosheid. Je kunt ook anders reageren en oplossingsgericht kijken. Als meerdere dit doen, slaat die houding over op de maatschappij. De bal wordt langzaam groter. En uiteindelijk komt die ook uit bij de overheid en regeringsleiders die besluiten maken over de oorlog. En zo beïnvloed je het gedachtegoed van de maatschappij. Als je vrede wil moet je vrede voeren, geen oorlog.

Nee, ik doe niet aan sport, ik ga niet actief het verenigingsleven in. Maar mijn deuren staan altijd open. Ik geef workshops, ik organiseer open dagen. Dan komen er ook mensen die weinig om kunst geven, maar voor deze historische plek komen. En mijn man werkt bij Boedelzorg Noord-Limburg. Hij ontruimt woningen, als iemand overleden is bijvoorbeeld. Dus is hier in de kippenschuur vier keer per jaar een rommelmarkt. Er komen hier veel mensen. Dat is leuk.”

Tekst en beeld: Marc van der Sterren